Bi çav û dilê min DAYIKA HEVES

Dayika min, Heves YÜCE, di 89 saliya xwe de wefat kir, û gelek bîranînên xwes û biês, û nirx li pey xwe histin... Di dirêjahiya 20 sal û 97 rojên ku min li girtîgehê derbas kirin de, ew her tim li kêleka min bû; ew her tim servanek bû, li dijî zordestî, îskence û vê sîstema ku hewl dida me înkar bike û tune bike disekinî, û tu carî serî li ber fermanên wê netewand. Ji ber vê yekê, wê nasnameya servanekî berxwedanê bi dest xist-yek ku her dem serbilind sekinî û tu carî serî netewand. Berxwedana wê ne tenê li dijî zordestî, îskence û makîneya li pist wan bû; ew her wiha li dijî her cure dorpêçkirina hebûnî û civakî jî bi israr sekinî; wê bas dizanibû ku jiyan di têkosîn û berxwedanê de ye, ji ber ku jiyanê ev yek bi awayên herî dijwar nîsan dabû. Ji ber vê yekê, wê li gel zarokên xwe li dijî her zehmetiyê ser kir; wê serê xwe bilind girt, li hemberî tu bayê dijwar serî netewand û neçemû... Di vê dema girtîgehê de, ew ne tenê li kêleka min bû, lê her wiha li zarokê min Rojhat jî xwedî derket, ew mezin kir, ji bo gesbûna wî her hewldan kir, ji fedakariyê netirsî û li kêleka wî sekinî; ev yek, ji bo min, ji her nirxandinê wêdetir e. Em ê bên ser hûrgiliyên van mijaran. 5. Di dawiyê de, ez dixwazim çend gotinan li ser sernavê pirtûkê bibêjim. Têgeha ‘dayik‘ têgeheke gerdûnî ye; di hema hema hemû çandan de, ew taybetmendî û wateyên wekî berhemdarî, xwedîkirin, peydakirina stargehê, afirandinê, û bi kurtasî, jiyan bi xwe di nav xwe de dihewîne. HEVES YÜCE, dayikeke konkret û rastîn-Heves Ana, Heves Anne-dayikek e ku van hemû wate û taybetmendiyên gerdûnî bi awayekî herî bêkêmasî di kesayetiya xwe de cî kirine. Ji ber vê yekê, navê ‘DAYIK‘ ew nav û têgeh e ku herî bas vê çîroka berxwedanê ya ku min vegotiye, kurt dike...