Karanligin Estetigi Rus Edebiyatinda Gotik

Sirasiyla tarihsel bir damga, bir sanat akimi, bir alt kültür ve akademik bir arastirma alani olarak Gotik, tarihten ciktigi yola mimari ile devam etmis, oradan edebiyata nüfuz ettikten sonra topluma yönelik dikkatlerin merceginden gecerek edeb ürünleri sosyolojik bir perspektiften ele alan cagdas arastirmalarin gündemine girmistir. Adini, Got kabilelerinin MS 410 yilinda Antik Romaya düzenledigi istila ve yagmalardan alan bu terim, ilk kez 1550 yilinda Italyan sanat tarihcisi Giorgio Vasari tarafindan barbar kavraminin ikamesi olarak bir mimari tarzi betimlemek üzere kullanilmis ve o günden bu yana uygar olmayani imlemistir. Bu kitap; yeniden dogusunu 18. yüzyil sonlarinda bir grup edebiyatci tarafindan sahiplenilmesine borclu olan Gotik gelenegin, Orest Somovdan Nikolay Polevoya, Vsevolod Garsinden Fyodor Dostoyevskiye Rus edebiyatindaki uyarlamalarini cagdas Gotik kuramlari dogrultusunda mercek altina aliyor. Bu amacla Got kavimlerinin, Romaya düzenledikleri akinlarin ardindan önce tarih yazimina, daha sonra sanat tarihi terminolojisine sirayet eden barbar kimliklerinin izini delilik, intihar gibi Gotik izlekler ve Kent Gotigi, tekinsiz gibi cagdas siniflandirmalar yörüngesinde, sosyolojik elestiri yöntemiyle sürüyor.