Duygusuz

Benim adim Sebastian Lindstrom ve ben bu hikayenin kötü adamiyim. Size iyi biri olmaya calistigimi, dogru olani yapmak icin cabaladigimi söylemek isterdim ama bu bir yalan olurdu. Her güclü adamin yaptigi gibi gercek, tipki bir sirk cambazi kadar rahatca sekillendirebilecegim kücük bir zorluktan ibaretti. Fakat ben kendimi aciga cikarmaya, ne kadar karanlik olursa olsun bos hayatimda ilk defa gercegi söylemeye karar verdim. Sizi temin ederim, sahip oldugum karanlik öyle bir seye dönüsür ki kendinizi zihnimin kararmis köselerinde, var olmayan bir kapi kolunu ararken bulursunuz. Bunun bir itiraf oldugunu düsünmeyin. Ne bagislanma diliyorum ne de bagislanmayi kabul ediyorum. Günahlarim bana ait. Onlar her zamanla benimle birlikte. Bu, onu nasil buldugumun, nasil caldigimin ve nasil kaybettigimin hikayesi. O Camille Birarlane. Aradigim kisi. En sonunda onu buldugumda, yaninda coktan beyaz atli bir prens vardi. Onu kendisi icin sahiplenmis, bayragini bölgesine dikmisti; tipki bir hazineymis gibi Camillele gösteris yapiyordu. Her bakimdan bir peri masaliydi. Ama her peri masalinda, her seyi parcalamak ve mahvetmek icin kenarda bekleyen biri vardir. Istedigini elde etmek ugruna dünyayi atese verebilecek kadar da alcaktir. Iste o duygusuz ve kötü adam, benim.