Legende van een zelfmoord

Roy Fenn is nog jong wanneer zijn vader – een mislukte tandarts en een matige visser – op zijn geliefde boot de loop van zijn geweer in zijn mond steekt en de trekker overhaalt. De rest van zijn leven komt Roy altijd weer uit bij die ene, allesbepalende gebeurtenis die een schaduw over zijn jeugd werpt. In het semi-autobiografische Legende van een zelfmoord keert David Vann na dertig jaar terug naar het Alaska van zijn jeugd. Hij vertelt scherpzinnig en met een ongekende precisie over het tragische huwelijk van zijn ouders, hun onvermijdelijke scheiding en de beslissende momenten van zijn leven. Het resultaat is een opmerkelijk teder verhaal over verlies, overleving en een ontgoochelende liefde. ‘Ik had een Morris Minor samen met je moeder. Het was een klein autootje, een soort pretparkwagentje, en een van de ruitenwissers was stuk, dus ik hing altijd met een arm uit het raam om aan de ruitenwissers te frutselen. Je moeder was in die tijd gek op velden met herik en wilde er op zonnige dagen altijd langsrijden, overal in de buurt van Davis. Er waren in die tijd meer velden en minder mensen. Dat was overal ter wereld zo.‘