Bazen Bahar

Sen ne kadar kacsan da, iskalasan da, görmezden de gelsen, kafani kuma da gömsen, kalbine kilit de vursan, hayatin sana bir diyecegi varsa, sinsi sinsi bekliyor sirasini, yillarca. Öyle sabirli. Öyle fil hafizali, öyle unutmuyor hayat. Sen sabaha kadar unuttum diye sagalt ruhunu. Gömdüm san. Defter kapanmayinca kapanmiyor. Bir domates tohumunun icinde ne saklidir Bir telefon kulübesi ne kadar üzebilir insani Acik pencereden odaya dolusan kelebekler durdurabilir mi ayriligi Yarim kalan bir iliski kac zaman bekler pusuda, kiyida kösede saklanip Bir agacin yapraklari geri cagirir mi cocuklugu, ölüme inat Amalarla bezeli veda konusmalari dogruyu mu söyler Büyüksehrin gürültüsünden, kesmekesinden, yalnizligindan kacmak mümkün mü Bir bahceyi ne kadar bekleyebilir insan Babadan yilbasi agaci olur mu... Melisa Kesmez kadin-erkek iliskilerine, arkadasliga, aileye, sehre, dogaya, esyaya yine farkli gözlerle bakiyor Incinmislikleri, kirilmisliklari, yarim kalmisliklari ama beri yandan toparlanmalari, hayata tekrar sarilmayi insanin icine isleyen kalemiyle anlatiyor. Bazen Bahar iz birakan yaralarin, yeni baslangiclarin kitabi.