Sosyofobi

Aslinda dijital iletisim araclarinin yarattigi toplumsal cosku asilsizdir, dekoratiftir. Ortak varolusumuzun tesvik etmesi gereken seyi, yani birbirimize gösterdigimiz ilgiyi tesvik etmeye faydasi yoktur. Ayni sey esitlikcilik 2.0, yani toplumsal farkin Agda en aza indigi duygusu icin de gecerli. Radikal demokrasi evrensel bir müsteri-hizmet hatti degildir. Eger durup düsünürseniz bunun biraz sacma oldugu anlasilacaktir. Iletisim teknolojileri, moderniteden arta kalan sorunlari asacak bir arac mi, yoksa sermayenin tahakkümünün yeni araclarla sürdürülmesinin farkli bicimi mi Iletisim teknolojisindeki yenilikler, uzun zaman boyunca toplumsal hayati olumlu yönde degistirebilecek ütopik bir unsur olarak görüldü. Bilhassa Avrupa solu, genel olarak teknolojinin, özel olaraksa internetin ekonomik ve siyasi kosullarin esitlikci bir yeniden insasina zemin hazirladigi fikrinde israrci oldu. César Rendueles, beklentilerin aksine iletisim teknolojilerinin sosyal gercekligi ve isbirligini artirmak yerine sinirlandirdigini ileri sürüyor. Dayanismanin ve geleneksel topluluk iliskilerinin gereksiz oldugu konusundaki yaygin inanca karsi cikan Sosyofobi, neoliberalizmin yarattigi sosyal tahribattan yola cikarak teknolojinin cözüme dönük iddialarinin gercekligini sorguluyor. Öte yandan, teknolojideki gelismelerle esitlikci bir gelecek perspektifini yan yana getiren siber ütopyaci yaklasima süpheyle yaklasan yazar, kemer sikma politikalari karsiti Ispanyol 15-M hareketi örnegi üzerinden yeni toplumsal olanaklari sorgularken, siber fetisizme yönelik toplumsal tepkinin boyutlarini inceliyor.