Oblomov

Oblomov, 1859da yayimlanmis ve 19. yüzyila damgasini vurmus, cagdaslari tarafindan da cokca tartisilmis önemli eserlerden biridir. Günlerinin cogunu yatarak geciren, hayaller kuran, planlar yapan ancak hicbirini gerceklestiremeyen bir toprak sahibi olan Ilya Ilyic Oblomovun icsel dünyasini ve ruhsal cözülüsünü adim adim gözler önüne sererken Rusyanin toplumsal ve tarihsel degisiminin de panoramasini cizer. Roman, ataletin pencesinde kivranan Oblomovla onu bu ataletten kurtarip dis dünyaya kazandirmaya calisan cocukluk arkadasi Stolts arasindaki karsitlik üzerinden ilerler. Bu bireysel catismanin arka planinda aristokrasinin cözülmeye, burjuvazinin yükselmeye basladigi 19. yüzyil Rusyasinin dönüsümleri resmedilir. Oblomovun icinde bulundugu hal, basit bir tembellikten ya da kararsizliktan cok daha fazlasidir; Oblomov zamanin degisen ruhuna ayak diremektedir cünkü bildigi dünya hizla degismektedir. Goncarovun bu romaniyla edebiyata kazandirdigi Oblomovluk kavrami, tembellik, sürekli erteleme aliskanligi, atalet gibi bireysel zaaflari simgelemenin yani sira degisen düzene ayak direyenlerin de bir ifadesidir.