Kayip Cennet

Adem ile Havvanin Cennetten Kovulusunun Öyküsü.. Ey Yaratilanlarin en güzeli, Tanrinin yarattiklarinin Sonuncu en iyisi, gözün görebilecegi, aklin düsünebilecegi en güzel sey, Kutsal, tatli kadin Nasil böyle birden kaybettin kendini, Soldun ve ölüme yaklastin Yasagi nasil ihlal ettin, Yasak kutsal meyveyi nasil kopardin Seni lanetli bir düsman kandirdi,Ama kim bilmiyorum ve seninle beraber ben de mahvoldum; Hic kuskusuz seninle birlikte ben de ölecegim. Sensiz nasil yasarim Senin tatli konusmandan Askindan nasil vazgecerim de bu vahsi ormanlarda Kimsesiz yasarim Bir kaburgami daha versem ve Tanri Bir Havva daha yaratsa bile senin kaybini asla unutamam. Hayir, hayir Doganin bagi cekiyor beni, sen benim Etimsin, kemigimsin, mutluluk ya da acilarda ayrilamayiz biz. Havva yasak meyveyi yedikten sonra Ademin Havvaya bagliliginin anlatildigi bölümden 15. yüzyilda Ingiliz Edebiyatinin kör Homerosu olan John Milton Adem ile Havvanin cennetten kovulusunu iceren dinsel bir mite edebi bir elbise giydirerek edebiyat tarihine cok degerli bir hazine birakmistir. Bu hazinede ilk günahin yasak meyvenin yenmesi carpici yorumu, canli bir dil ve edebi göndermelerle akillara, gönüllere doyurucu bir okuma lezzeti hediye etmektedir.